பகுதி 8 : குங் ப்ஹு தமிழன்

பல்லவர்களின் எதிரிகள் யார் ? மீசையை தடவியபடி சோழன் யோசித்தார். தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் மண் பிடிக்கும் வெறிக்குள் சிக்கி தவிக்கும் காலம் அது.

பதவி வெறி – மண் வெறி எல்லாம் கடந்தும் அரச நெறி வாழ்வது தமிழர் செய்த பேரு.

பல்லவ அரச குருவின் கருப்பு விழிகளை பொறுப்புடன் நோக்கினார் சோழ மன்னன். இதழ்களை திறந்த பல்லவ அரச குரு பேச தயார் ஆனார்.

“அவர்கள் போதி தர்மத்தவர்கள்” – அரச குரு சொன்னார்.
“என்ன சொல்ல்கிறீர்கள் ?” – அரசர் கேட்டார்.
“அம்பையில் அவோலோகதீச்வரன் – அமிதாப புத்தர் – இப்படி நிறையவே தமிழ் கூறும் சைவ உலகத்துக்குள் நுழைகிறது”
“அதற்கும் பல்லவ மண்ணுக்கும் ?” – அரசர் கேட்டார்.
“என்ன தொடர்பு என்றுதானே கேட்கிறீர்கள் ?”
“ஆம்”
“பல்லவனின் கடைசி மகன் போதி தர்மத்தில் இணைந்து விட்டான்”
“அறிந்தோம்”
“ஒரு நாள் இல்லையேல் ஒரு நாள் பல்லவ அரச மதம் – போதி மதம் ஆக போகிறது” –
அரச குரு சொல்லி முடித்தார்.

“ஓ – இது மாத சம்பள பிரச்சனையோ” – வீரன் உள்ளுக்குள் சொன்னான்.

அரசர் தன உள்ளங்கையை மூடினார். தன முகத்தை அதில் தாங்கினார். யோசனை அவரின் முலைக்குள் சம்மனமிட்டது.பல்லவர்கள் பிரச்னைக்கு வரவில்லை. நாமும் செல்லவில்லை. வந்திருப்பது வேண்டுகோளோ – செய்தியோ. என்ன செய்வது ?

கண்களை மூடி யோசித்தார்.
“சொல்லுங்கள் குருவே என்ன செய்யலாம் ?” – அரசர் குருவை பார்த்து கேட்டார்.
“நீங்கள் கொஞ்சம் உத்தியோக பூர்வமாய் சொல்லுங்கள்” – அரச குரு சொன்னார்.

மீண்டும் யோசித்தார் சோழர். சோழரே என்று அழைபதைவிட தோழரே என்று அழையுங்கள் என்று ஒரு முறை யாருக்கோ சொன்ன ஞாபகம். ஆனால் அரசிலில் நிரந்தர நண்பனும் இல்லை. நிரந்தர எதிர்யும் இல்லை.

“குருவே … கொஞ்சம் சிந்திக்க தருணம் தாருங்கள்” – அரசர் கேட்டார்.
“கொஞ்சம் என்றால் ?” – அரச குரு கேட்டார்.
“நாளை விடியல் வரை”
“சரி”
“வீரனே! இவரை அரச விருந்தினர் மாளிகையில் தங்க வை. நம் விருந்தினர்.” – அரசர் உத்தரவு இட்டார்.
நல்லசிவன் தலை ஆட்டினான்.
***
மாலை மயங்கியது. அல்லி மலரந்தது. வானம் கருப்பு திரை போட்டது. இன்றைய நாளின் ஆட்டம் முடிந்துவிட்டது என்றது.

அரச விருந்தினர் மாளிகையில் அரச குரு மெத்தையில் படுத்தார். புலி சின்னமிட்ட மெத்தை – சிங்க இலச்சினை கொண்ட மெத்தை அல்ல.அவருக்கு நெஞ்சம் உறுத்தியது.

“எல்லாம் ஈசன் செயல்” விண்ணை பார்த்து சொன்னார்.

இரவு கொஞ்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஆட்ச்சிக்கு வந்தது. எல்லாம் ஈசன் செயல்.

*****
அடுத்த நாள் காலை. அரசனே குருவின் மாளிகைக்கு வந்தான்.
“வண்ணகம் குருவே” – சோழர் சொன்னார்.
“வணக்கம்”
“நல்ல உறக்கமோ ?”
“பெரிதாக இல்லை”
“நீங்கள் சொன்னதை யோசித்தேன்”
“நன்று”
“தோடுடைய செவியன் ஈசன். அவன் நம் தெய்வம். பல்லவர்கள் முழு தமிழர்கள் இல்லையே”
“அட! அவர்கள் முழு தமிழர்கள்”
“சரி … நான் ஒன்று செய்கிறேன்”
“சொல்லுங்கள்”

தன திரண்ட மார்பின் நடுவே கை வைத்து, கண்களை மூடி வானம் நோக்கி தலையை வைத்து – “தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி” – என்று முழங்கினான் அரசன்.

அரச குரு அரசனின் முகத்தை பார்த்தார்.

எல்லாம் ஈசன் செயல்.

-தொடரும்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s